Wodospadem Niagara w ciągu jednego dnia spływa ok. 70 mld litrów wody. Trzeba by jednak aż 17 dni, by napełnić nią 21 głównych zbiorników obsługujących Nowy Jork. Ich łączna pojemność to 1,2 biliona litrów. Największy z nich, Pepacton, jest tak ogromny, że można by w nim zatopić cały Manhattan na głębokości 12 metrów. Mieszkańcy i przemysł Nowego Jorku zużywają dziennie około 5,4 mld litrów wody, czyli 757 litrów na osobę. Dostarczana jest ona do odbiorców wodociągami, których łączna długość wynosi 9 000 km. W Wielkiej Brytanii dzienne zużycie wody przez same tylko gospodarstwa domowe w Londynie i dolinie Tamizy wynosi ok. 2,8 mld litrów. Każdy z 7 min mieszkańców tego regionu zużywa w ciągu doby średnio 160 litrów, z czego jedną trzecią w toaletach, a kolejne 57 litrów do mycia. Pozostałe 50 litrów pochłania pranie, zmywanie, mycie samochodów, picie i gotowanie, a w sezonie również ogród. Woda dla wielkich miast zazwyczaj pochodzi z rzek. Nowy Jork, na przykład czerpie ją z rzek Hudson i Delaware. Podziemny rurociąg łączący Nowy Jork z zachodnią częścią stanu Delaware ma 170 km długości i jest najdłuższym tunelem na świecie. Trzy czwarte wody, która leci z kranów w rejonie Tamizy pochodzi z rzek, głównie z samej Tamizy. Pozostała pochodzi z podziemnych pokładów i wydobywana jest z odwiertów lub źródeł kredowych. W 1996 dla potrzeb Londynu ma być oddana do użytku 80-kilometro-wa podziemna magistrala wodociągowa o średnicy 2,5 metra. Pobierana woda jest wstępnie filtrowana, po czym przepompowywana do zbiorników. Tam wszelkie zanieczyszczenia stałe opadają na dno, zaś chemiczne i organiczne są neutralizowane przez tlen atmosferyczny. Poprzez system śluz woda jest kierowana do oczyszczalni, gdzie usuwa się z niej pozostałe zanieczyszczenia. Najczęściej stosowaną metodą jest dwukrotne przepuszczanie przez codziennie czyszczone filtry piaskowe. Pierwszy, gruboziarnisty filtr zatrzymuje większe zanieczyszczenia. W drugim piasek jest znacznie drobniejszy. W celu zniszczenia bakterii woda jest poddawana działaniu chloru w zamkniętym zbiorniku, a następnie odchlorowywana, aby usunąć nieprzyjemny, chemiczny smak. W dalszej kolejności jest ona wpompowywana pod ciśnieniem do podziemnej lub naziemnej magistrali wodociągowej. W taki to sposób trafia do kranów. Część wody zasila zbiorniki zapasowe lub wieże wodne. Zazwyczaj są one zlokalizowane na położonych wysoko gruntach, choć zdarza się, że woda jest przechowywana w podziemnych basenach ulokowanych na przykład pod wzgórzami, w parkach miejskich.